1.29.2011

Η Νεκροφάνεια του πέους», το πρόσφατο βιβλίο του ποιητή και πεζογράφου Φαίδωνα Θεοφίλου, στα πέντε καλύτερα βιβλία του 2010.



Την λίστα με τις επιλογές των αναγνωστών – επισκεπτών του για τα πέντε καλύτερα βιβλία του 2010, ανακοίνωσε το δίκτυο πολιτιστικής ενημέρωσης και δημιουργίας Acidart.gr.

Ανάμεσά τους και το βιβλίο του Φαίδωνα Θεοφίλου, Η Νεκροφάνεια του πέους, εκδόσεις Αλεξάνδρεια.

Η επιλογή των επισκεπτών-αναγνωστών για τα καλύτερα βιβλία του 2010 στο Acidart.gr, έρχεται να επιβεβαιώσει την πρόταση μου για το έτος που μας πέρασε αλλά και την άποψή μου ότι η αληθινή λογοτεχνία βρίσκει τελικά τον δρόμο προς τους αναγνώστες όσα εμπόδια κι αν συναντά από τα διαβρωμένα και θολά κυκλώματα και από την διαρκή προβολή των υποπροϊόντων που βαφτίζονται «βιβλία λογοτεχνίας» και έχουν κατακλύσει την αγορά. 
Τα  βιβλία που ψήφισαν οι αναγνώστες για την κατηγορία Ελληνική Λογοτεχνία είναι:

  • Φαίδων Θεοφίλου, Η Νεκροφάνεια του πέους, εκδόσεις Αλεξάνδρεια
  • Χρήστος Οικονόμου, Κάτι θα γίνει, θα δεις, Εκδόσεις Πόλις.
  • Λένα Διβάνη, Ένα Πεινασμένο Στόμα, Εκδόσεις Καστανιώτη
  • Γιάννης Μακριδάκης, Λαγού Μαλλί, Εκδόσεις Εστία
  • Θεόδωρος Γρηγοριάδης, Ο παλαιστής και ο δερβίσης, Εκδόσεις Πατάκη
 Η κατάταξη των βιβλίων είναι τυχαία. 

Διαβάζοντας την Νεκροφάνεια του πέους…
Από το περιοδικό «Κ» Κριτικής Λογοτεχνίας & Τεχνών
Γράφει η Ελένη Λιντζαροπούλου


Ο αρρενωπός λόγος του Φαίδωνα Θεοφίλου είναι το κλειδί που μας οδηγεί στην αποκάλυψη της ανδρικής ευαισθησίας. Η συνάντηση με αυτή την όψη της ανδρικής ψυχοσύνθεσης αποτελεί μια από τις σπάνιες στιγμές της ελληνικής πεζογραφίας. Στη Νεκροφάνεια του πέους, ο συγγραφέας ξεδιπλώνει μέσα από την ποιητική απόσταξη του λόγου του και την φαινομενική απλότητα μα και απόλυτη καθαρότητα των υλικών του, εκείνα τα στοιχεία που κάνουν τους άνδρες γοητευτικά ακαταμάχητους μα και τις γυναίκες απόλυτα θηλυκές, την τρυφερότητα και την γενναιοδωρία.


Το βιβλίο χαρακτηρίζεται από το στοιχείο της έκπληξης. Οι ανατροπές  που μας αναμένουν στις σελίδες του μεγάλες, απρόσμενες συχνά, ανατροπές που συναγωνίζονται σε ένταση την ίδια την πραγματικότητα. Τίποτα σε αυτό το βιβλίο δεν ακολουθεί την πεπατημένη αλλά και τίποτα δεν είναι άγνωστο και πρωτοφανές, εκτός ίσως από την ίδια την Νεκροφάνεια του πέους που, με τους ισχυρούς συμβολισμούς της, έρχεται να επαναφέρει την ζωή σε μια κοινωνία που δεν ήξερε πόσο άχρωμη και απαθής ήταν. Για άλλη μια φορά, ο φαλλός γίνεται αιτία ζωντάνιας και συνοχής της κοινωνίας, για άλλη μια φορά, εξαιτίας του, οι άνθρωποι ξεπερνούν τις αποστάσεις, τις συμβάσεις και τις υποκρισίες, για άλλη μια φορά, λόγω του φαλλού, ελπίζουν και ζουν.


Οι άνδρες που γεννιούνται από την πένα του Φαίδωνα Θεοφίλου δεν είναι «όπως θα έπρεπε να είναι», ούτε όπως «ονειρευόμαστε να είναι»… είναι απλά, «αυτοί που είναι». Αυτό είναι που κάνει το βιβλίο εξαιρετικά ενδιαφέρον. Μέσα από φανταστικές ή και πραγματικές στιγμές της ζωής, ξετυλίγονται οι αντιδράσεις των ανθρώπων, η εξουσία της μοίρας, το αναπότρεπτο και το μαγικό.


Οι γυναίκες του βιβλίου δεν αδικούνται από τον συγγραφέα. Αντίθετα, αποτελούν το επίκεντρο και την αιτία. Αυτές βιώνουν το θαύμα και συνιστούν την γενεσιουργό αιτία του. Ποιες είναι όμως «αυτές»; Είναι όλες οι γυναίκες.  Συμπονετικές και αδίστακτες, δημιουργικές και γενναιόδωρες… Γυναίκες που η ζωή τις ελέησε με την αγάπη και τον πόνο, για αυτό και κρατούν στα χέρια τους τη γνώση. Οι πράξεις τους, απατηλά μικρές, τις αναδεικνύουν πρωταγωνίστριες της αλήθειας που λέγεται: ζωή.


Οι χαρακτήρες δεν είναι ηρωικοί, ακόμη και όταν πράττουν έτσι, είναι ανθρώπινοι. Δεν είναι ρόλοι, είναι πρόσωπα παρά την κινηματογραφική διήγηση που διέπει σχεδόν ολόκληρο το βιβλίο.


Η Νεκροφάνεια του πέους, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί: «Ντοκιμαντέρ της ανθρώπινης πραγματικότητας, ιδωμένο μέσα από το φακό της αρσενικής ευαισθησίας». Όμως αξίζει να διαβαστεί ως μια βαθειά κατάδυση στον ανθρώπινο ψυχισμό, στις ανάγκες και τα θέλω, στις απρόσμενες και αναμενόμενες πράξεις που η ιστορία δεν καταγράφει και η ζωή δεν αγνοεί. 


Το βιβλίο έχει το χάρισμα της αναγνωστικής πληρότητας αφού διπλά στην ζωντάνια κα την αμεσότητα της πεζογραφίας αναδύεται η χάρη και οι αβρές αποχρώσεις της ποίησης. Ο Θεοφίλου, ως κατ’ εξοχήν ποιητής, για άλλη μια φορά επιλέγει την πρόζα για να χρωματίσει τους ορίζοντες πέρα από τα όρια των λέξεων, εκείνους των αισθημάτων και των αισθήσεων. 
Ε. Λ.  

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου: 

Ο Φαίδων Θεοφίλου γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Σπούδασε κοινωνικές επιστήμες και εργάστηκε στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας ως στέλεχος ευρωπαϊκής αεροπορικής εταιρείας. Ποιητής και πεζογράφος, ζει τον μισό χρόνο στον Άλιμο Αττικής και τον άλλο μισό στη Μήθυμνα της Λέσβου. Αρθρογραφεί μόνιμα στον επαρχιακό και περιστασιακά στον αθηναϊκό τύπο. Ιδρυτικό μέλος του Ελληνοαυστριακού Πολιτιστικού και Επιμορφωτικού Ινστιτούτου και του Θουκυδίδειου Κέντρου Επιστημών. Έγραψε 4 ποιητικά, 5 πεζογραφικά βιβλία και μια ιστορική διαδρομή, τα περισσότερα από τα οποία εκδόθηκαν στα γερμανικά, πολωνικά, βουλγάρικα και τσέχικα. Αποσπάσματα από τα βιβλία του φιλοξενούνται σε ελληνικές και ξένες ανθολογίες.


Το ποιητικό και πεζογραφικό έργο του Φαίδωνα Θεοφίλου περιλαμβάνει: 

 Ποίηση 
  • «Επίμονο Θεώρημα», Εκδόσεις Θουκυδίδης, 1986.
  •   «Νυχτερινή Συμφωνία», 1988. Βραβείο Λιλής Ιακωβίδη της Ε.Ε.Λ. για ανέκδοτο ποιητικό έργο.
  •  «Ο Μικρός Ελληνικός – Τρεις Λόγοι», Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Γ΄ έκδοση, 1996.
  •  «Εγκώμιον Θέρους», ομαδικό έργο, Έκδοση Νομαρχίας Λέσβου, 2005.
  •  «Ελληνική νύχτα», Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2005.
  •  «Η Λειτουργία της Μήθυμνας», Γ' έκδοση, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2008.


Πεζογραφία
  •  «Το Δαχτυλίδι το Ήλιου», Διηγήματα, Εκδόσεις Μικρή Εγνατία, Γ΄έκδοση, 1982 Βραβείο της Ε.Ε.Λ. για το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς στο είδος του.
  •  «Νοστάνθη», Διηγήματα, Εκδόσεις Νικολαϊδης, 1986, Βραβείο Μενέλαου Λουντέμη.
  •  «Ο Θεός στο καφενείο» Διηγήματα-επιλογή, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια 1995
  •  «Επταφωνίας Αναγνώσματα» Συλλογικό, Εκδόσεις ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ 1998
  •  «Ο Τρόφιμος» Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια το 2001.
  •  «Η Μήθυμνα στο Φως της Ιστορίας» Ιστορικός περίπατος, Εκδόσεις ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ 2010
  •  «Η Νεκροφάνεια του πέους» Εκδόσεις Αλεξάνδρεια 2010.


1.09.2011

Κατερίνα Ηλιοπούλου... από την συλλογή της Ασυλο

Συνάντησα την ποίηση της Κατερίνας Ηλιοπούλου στο διαδίκτυο, ευλογημένο μέσο όταν μας ανταμώνει με αυτά που αγαπάμε. Η ποίηση της έχει αφηγηματική δύναμη και εξαιρετική στερεότητα. Αποσταγμένη και ώριμη με κέρδισε εξαρχής γιατί συνάντησα εντός της όχι μόνο την μαεστρία μιας πολλά υποσχόμενης τεχνίτρας αλλά και κοινό παρανομαστή στις αφορμές γραφής. Μιλώ για την δουλειά της όχι ως εξουσία έχουσα αλλά ως έχουσα δικαίωμα, αφού η ανάγνωση της ποίησης αποτελεί για μένα εθισμό. Με το δικαίωμα του αναγνώστη λοιπόν, σας καλώ να απολαύσετε.



Ελένη Λιντζαροπούλου



      
Θάλαμος Μεταμέλειας

Το δωμάτιο είναι λιτό.
Οταν μπαίνω μέσα απογειώνεται απότομα
Οπως ένα αερόστατο που του κόβουν τα σκοινιά.
Είναι ωραία αλλά δεν μπορείς να φύγεις.

Ολο το πρωινό παρακολουθώ τα σύννεφα.
Το βράδυ προσεύχομαι να γυρίσει το μικρό σκοτεινό μου ζώο.
Ποτέ δεν αναρωτήθηκα για την προέλευσή του
Μου είχε απλά δοθεί.
Ισως ακόμα να ήταν και δικό μου παράγωγο.

Η απαλότητά του με συγκλόνιζε.
Το σώμα του μετέδιδε το ρίγος του κόσμου
Ενας θρόμβος σκοταδιού πύκνωνε στα μάτια του.

Φώλιαζε στις πιο κρυφές μου κοιλότητες
Απ' αυτή την άποψη με γνώριζε καλά.
Μου δίδαξε τα τρία «φ»
Φως
Φαίνομαι
Φόβος
Κι άρχισα να συλλαβίζω.

Ποτέ δεν βρήκα το σωστό συνδυασμό.
Ισως ήμουν επιπόλαιη
Μου έλειπε η επιμέλεια
Ηταν όμως το αινιγματικό πλήθος των φύλλων στα δέντρα,
Που αποσπούσαν την προσοχή μου
Και η προσμονή της θάλασσας που την ήθελα ολοένα πιο αλμυρή.

Το ζώο μου έγινε ανυπόμονο.
Του ζήτησα παράταση
Αγρυπνούσε περιμένοντας
Εγινε άγαλμα αναμονής.

Για να το ξεφορτωθώ του έδωσα τον ύπνο μου.
Στοίχειωσε τα όνειρά μου.
Μέσα σε κάθε καθρέφτη του σπιτιού, αναγνώριζε τη μοναξιά του
Ηταν απαρηγόρητο.
Κλαίγοντας γοερά
Εμφιάλωνε μεθοδικά τα δάκρυά του σε μπουκάλια
Εβγαζε τα βιβλία μου απ' τα ράφια και τα τοποθετούσε στη σειρά.

Μέρα τη μέρα, νύχτα τη νύχτα
Μέχρι να συμπληρώσει τα άπαντα των δακρύων
Οταν στέγνωσαν τα μάτια του, συγκέντρωσε σύννεφα έξω απ' το παράθυρό μου.
Η βροχή το συντηρούσε
Από μέσα ήταν πράσινο
Και πρασίνιζε ολοένα μέχρι να μουσκέψει ολόκληρο.

Παρέμενε ευγενικό.
Ζάρωνε ματώνοντας την τρυφερότητά του στα κρυφά,
Να μη μ' αναστατώσει \  κρυβόταν σε βαθιά λαγούμια
«Μην τα βλέπεις όλα μαύρα», του είπα
Ρούφηξε απ' τα μάτια μου την όραση
«Μόνο μη φύγεις», ψιθύρισα
Ολόκληρο το τελευταίο βράδυ στεκόταν καταμεσίς στο πάτωμα δονούμενο
Όπως ένα εκκρεμές που πρόκειται επιτέλους να σημάνει.

Έκτοτε μια αχνή γραμμή
Χαράζεται στην παλάμη μου
Παράλληλα με τη ζωή μου.


Πενθεσίλεια

Ι

Συχνά λένε τη σκιά πανωφόρι
Όμως εγώ κάτω από τα δέντρα είμαι γυμνή
Η σκιά μακραίνει κι απλώνεται σαν φίδι
Μείνε εκεί και μπορεί να σε δαγκώσει
Όπως δαγκώνει το μάρμαρο δαγκώνει το νερό
Όχι όμως οι πευκοβελόνες ούτε η άμμος
Αυτά είναι άλλου είδους φωλιές
Είναι συσπειρώσεις που κανακεύουν
Μην τα εμπιστευθείς ποτέ

Να εμπιστευθείς τη δαγκωνιά.

  
ΙΙ

Σαν βγαίνω απ' του φωτός τη χώρα
Ανοίγομαι στη χώρα της σκιάς
Εκεί υπάρχουν πράγματα γυμνά που περιμένουν
Δεν είναι εύκολο να παραβιάσεις την επικράτειά τους
Παρ' όλο που δεν μπορούν να σου ορμήξουν
Έχουν τον τρόπο τους να σε καταρρακώνουν
Πρόκειται για ένα είδος διάβρωσης
Με τις πιο ανεπαίσθητες κινήσεις
Με τους πιο αδιόρατους ήχους
Σε κατοικούν
Σε μαθαίνουν τόσο καλά που γίνεσαι πέρασμα
Εσύ δεν μπορείς ποτέ να περάσεις
Η ανωνυμία τους είναι το πραγματικό δηλητήριο του κόσμου
Έμαθα να μπαίνω εδώ
Έγινα θηριοδαμαστής ακίνητων θηρίων


Δεν είμαι εγώ καμιά καλόγρια
Να τρώω φύλλα
Να πληγιάζω τα χείλια μου στην άγρια φλούδα
Να υψώνω δεήσεις σ' αόρατο ουρανό
Εγώ μασάω το βοτάνι της σιωπής
Στήνω παγίδα από ψάθα και την πνίγω τη σκιά
Ρουφάω την ανάσα της
Αφήνω το τραγούδι της από υδράργυρο να σταλάξει στ' αυτιά μου.




Η Κατερίνα Ηλιοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο τμήμα Χημείας και στη Σχολή Καλών Τεχνών
στο Metropolitan University στο Λονδίνο. Είναι μέλος της ομάδας εικαστικών intothepill. Έχει εκδώσει τα βιβλία ποίησης Ο κύριος Ταυ, εκδ. Μελάνι 2007 (βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα του λογοτεχνικού περιοδικού Διαβάζω) και Άσυλο, εκδόσεις Μελάνι, 2008. Το τρίτο βιβλίο της με τίτλο Το βιβλίο του χώματος, βρίσκεται υπό έκδοση. Έχει επιμεληθεί και μεταφράσει στα ελληνικά μια ανθολογία με ποίηση της Sylvia Plath (Σύλβια Πλαθ Ποιήματα εκδ. Κέδρος, 2003) καθώς και ποίηση της Mina Loy, του Ted Hughes, του Robert Hass, (περιοδικό Ποίηση, Ποιητική και poema.gr). Συνεπιμελείται τον δικτυακό τόπο για τη σύγχρονη ελληνική ποίηση greekpoetrynow.com και είναι μέλος της ερευνητικής ποιητικής ομάδας poetry now. Έχει συμμετάσχει σε διεθνή μεταφραστικά και συγγραφικά προγράμματα, φεστιβάλ και Μπιενάλε. (Karaoke Poetry Bar by intothepill Athens Biennale 2007, Thessaloniki Biennale 2009, Word Express 2009, Voix de la Mediterrane France 2010 κ.ά). Ποιήματά της έχουν δημοσιευτεί σε αμερικάνικα λογοτεχνικά περιοδικά. Η ποίησή της έχει μεταφραστεί στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, τουρκικά και βουλγαρικά.


Πηγή βιογραφικών στοιχείων:greekpoetrynow