Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2015

Φώτης Κουβέλης - Τοπογραφικό Σημείο

Εικόνα
Ψάχνοντας στα βάθη των βιβλιοθηκών ανακαλύπτει κανείς μια άγνωστη ιστορία που συχνά παραλείπεται και από τις επίσημες βιογραφίες. Το ποίημα που ακολουθεί είναι του Φώτη Κουβέλη, κυκλοφόρησε το 1973 όταν ο ίδιος ήταν 25 χρόνων και είναι μέρος της δεύτερης του συλλογής, η πρώτη εκδόθηκε το 1971. Η ποίηση του είναι καλή. Μεστή, ώριμη και ουσιαστική με μια λεκτική λιτότητα που εμένα μου ταιριάζει.



οι γραμμές μας
Λόγια από τέφρα περνάν τις γραμμές μας και φέρνουν τον άνεμο κρύο.
Δυο μήνες περάσαμε κρυμμένοι στους τοίχους.
Δεν κάναμε εμείς για μαχητές. Πονούσαν τα μάτια μας απ’ τη σκόνη των δρόμων. Η πτώση της Τροίας μάς βάραινε.
Ποιος αφελής μας έστειλε σ’ αυτό το πέρασμα.
Φώτης Κουβέλης,  Τοπογραφικό Σημείο [Τύμφη, Αθήνα Σεπτέμβριος 1973]



Περισσότερες πληροφορίες ΕΔΩ από όπου πήρα και την φωτογραφία του εξωφύλλου: http://diskoryxeion.blogspot.gr/2013/03/blog-post_15.html

Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου: «Το ελάχιστο ψωμί της συνείδησης»

Εικόνα
Για την ποίηση της Δήμητρας  Χ. Χριστοδούλου θα έχουμε την ευκαιρία να μιλήσουμε αναλυτικά σε λίγο καιρό. Το τελευταίο της βιβλίο με τίτλο: «Το ελάχιστο ψωμί της συνείδησης» έφθασε στα χέρια μου με το ταχυδρομείο πριν μερικές ημέρες για να μου δώσεις χαρά αναπάντεχη. Θα παραθέσω εδώ ένα ποίημα που ξεχώρισα ως μικρή ευχαριστία στην πολύ καλή μας ποιήτρια.
Η ΑΝΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ
Γέλια σαν άτακτα κρίνα Απ’ το τζάμι στα χαρτιά μου Στάζουν μια μυρωδιά αναχώρησης Που δεν καταφερνω να δέσω. Σκόρπια τ’ αφήνω στο μελάνι Αυτών των αβέβαιων στίχων.
Ο κόσμος χαμογελά μουδιασμένα Μπροστά στο θέαμα της πληγής. Φαντάζεται πως θα υπάρξει χρόνος Ή δεν φαντάζεται τίποτε. Αγάπησε τα άνθη του τάφου του. Κι όλο κάτι απομένει γαμήλιο, Κάποιο χάχανο, μια βροχή από ρύζι, Μια γυναίκα σε χηρεία παμπάλαια Που φρεσκάρει το νερό στο ανθοδοχείο.
Μ’ έναν καγχασμό σαν βηχάκι Χτυπούν δώδεκα. Στολίσου, Μάη… Από τα πρώτα δευτερόλεπτα της γύρης Όλη η πόλη κατάμονη.  

Κατηγορία: Ελληνική ποίηση ISBN: 978-960-9530-85…