Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2010

Στα μνήματα των ποιητών, αντί για λουλούδια, μοσχοβολούν ποιήματα.

Εικόνα
Μικρή συγκίνηση Στον θάνατο του Έκτωρα Κακναβάτου
Δεν σε προλάβαμε ζωντανό, ποιητή, μα σε γνωρίσαμε ένδοξο.  Εξάλλου τι να φοβηθεί η ποίηση απ’ το θάνατο; Είναι η μόνη που μπροστά του έχει τον τελευταίο λόγο.
Ε. Λ.



Έκτωρ Κακναβάτος – Σχέδιο για άλλοθι
ΑΥΛΙΔΑ - ΣΧΟΛΙΟ Εστί ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας... Αριστοτέλης Σου 'λαχε να δεις τέτοια απανεμιά πριν το χαμό όπως η γόμωση οβίδας; Κάποιος ρωτούσε για πού θα κινούσανε τα πλοία Γιατί κατάπεσε ο άνεμος Γιατί σα χύμηξε ο χαλκός ίσα στο λαιμό της τον είπαν πετεινό πού τη σφάξανε;
...κι οι θάμνοι γύρω σαστισμένοι βουβαμένο κόλυβο ύπνωνε τη χούφτα το σκυλί απόμακρο αυτοπυρπολήθηκε
στο γιαλό ακούστηκαν πατούσες· είπαν, η ψυχή της που έφευγε Και τότες — χίλιοι ταύροι — από τον ανοιγμένο της λαιμό σηκώθηκε ούριος άνεμος —Αχαιοί, στα πλοία...
Αν όχι τίποτ' άλλο κι αν σακατεύτηκαν κι αν δεν έμεινε σανίδα απ' τα καράβια κι αν η Τροία «και Πρίαμος και λαός ευμελίοιο Πριάμοιο» αν όλα πήγαν κατ' ανέμου τουλάχιστον αυτό: η σφαγή χρησίμεψε …

Τάσος Λειβαδίτης - Αλλά τα βράδια

Κοπάζει η οργή μέσα στην ποίηση   γίνεται θυμός, πόνος δάκρυ, συγγνώμη. 





Τάσος Λειβαδίτης - Τέχνη

Εικόνα
Ξεκινώ αυτό το ιστολόγιο με ένα πολύ γνωστό ποίημα του αγαπημένου ποιητή Τάσου Λειβαδίτη. Ένα ποίημα για την τέχνη, για τον ποιητή και την ποίηση. Μια βαθειά ματιά στην μάχη για την ανασύνθεση της ψυχής του δημιουργού μέσα από την ανθρώπινη φθορά. Σαν άνθρωπος της γραφής εκτιμώ την αναμέτρηση του ποιητή με την προσωπική του αλήθεια. Αυτό είναι η μεγαλύτερη προίκα προς την ανθρωπότητα. Γιατί μόνο όταν ο ποιητής αναμετρηθεί με την προσωπική του αλήθεια και δεν την κανακέψει μέσα στα γραφτά του τότε μπορεί να αναδειχθεί η παγκόσμια αλήθεια ως «σφυγμός στο σώμα όλου του κόσμου» όπως εύστοχα αποδίδει αυτή την παγκοσμιότητα της αποσταγμένης αλήθειας ο ποιητής  Φαίδων Θεοφίλου.*
Ο Τάσος Λειβαδίτης πέθανε στις 30 Οκτωβρίου του 1988. Ας μιλήσουμε από σήμερα γι αυτόν με λόγια, σιωπή και ποίηση.
Ελένη Λιντζαροπούλου




Τάσος Λειβαδίτης - Τέχνη

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά, τάδα ύστερα να μαραίνονται και να σβήνουν, και μ' όλο που ξέφευγα απόνα κίνδυνο, έκλαψα γι' αυτό το τέλος που υπάρχει σε όλα. Δ…