Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2012

Μεταγγιζόμενη μελαγχολία - Γιάννης Βαρβέρης

Εικόνα
Στην αθόρυβη μνήμη

Ξημερώματα με βασανίζει, μεταγγιζόμενη, η μελαγχολία. Θλίψη αν το θες.
Να λοιπόν που οι ποιητές -αν δεν έχουν Νόμπελ ή ένα Λένιν βρε αδελφέ ή άλλα εύσημα φίλων- ξεχνιούνται.
Θυμάμαι τότε όλους τους άκλαυτους  κείνους που έπεσαν πάνω στις λέξεις με ορμή και στράγγιξαν σ’ αυτές ως που να σπάσουν.
Ε.Λ.

30/6/2011

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΥΤΟΣΥΣΤΗΝΕΤΑΙ – ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ
Το ποιητικό μου έργο διακρίνεται από ασυνέχειες καθώς τα βιώματα αλλάζουν και οι διαθέσεις μεταμορφώνονται, μια μονόχορδη φωνή είναι πληκτική…
Όταν περνά η σεισμική ώρα της ιδέας και δεν έχω ολοκληρώσει το ποίημα, μου δίνεται η εντύπωση ότι όλα έχουν τελειώσει, πετάω τα χειρόγραφα, τα παρατάω βιαστικά και επιπόλαια…
Οι συνθήκες γραφής που τηρώ είναι οι εξής: ξεκούραστος, ξυρισμένος και μόνος στο δωμάτιό μου. Γράφω με το χέρι, δεν έχω υπολογιστή, πράγμα που σημαίνει γήρας κι ελευθερία μαζί…
Πολλές φορές οι ήρωες που παρεμβαίνουν στη ζωή μου είναι όσοι έχουν αποδημήσει, αυτοί θέλουν τη στήριξή μας, στις γιορ…

Η ποίηση της Χριστιάνας Αβρααμίδου - Σε ρυθμό οικείο

Εικόνα
Κι ήταν να μιλήσουμε που λες
για την ποίηση
Με τα μάτια ορθάνοικτα
Και να σιωπήσουμε πάλι
Εμπρός της
Με τον ίδιο τρόπο
Αν περάσεις μέσα από την ποίηση και βγεις απαράλλακτος, αν κοιταχτείς μέσα στο έργο του ποιητή και δεν βρεις κανέναν άλλον εκεί, ούτε καν τον ίδιο, τότε διάβασες εγκεφαλογραφήματα κι ανίερες προσεγγίσεις του ανεξήγητου φαινομένου της δημιουργίας. Μόνο αυτό δεν συμβαίνει διαβάζοντας τα ποιήματα της Χριστιάνας Αβρααμίδου.
Συνάντησα την ποίηση της εντελώς τυχαία, όπως «τυχαία» μας συμβαίνουν κάποια σπουδαία πράγματα στη ζωή. Με κέρδισε αμέσως. Με ώθησε να κοιτάξω ξανά μέσα μου, όχι αναθεωρώντας αλλά επιβεβαιώνοντας τις υποψίες κάποιου εσωτερικού δρόμου ανάγνωσης της πραγματικότητας. Ένιωσα συγγενής, αναγνώρισα «εκεί» δικούς μου ανθρώπους, εμπειρίες, φίλους, απόψεις. Μου άρεσε. Την αισθάνθηκα οικεία.
Γυναικεία ποίηση και γυναικεία αναγνωστική εμπειρία που όμως απλώνεται και στις ανθρώπινες αφορμές και όχι μόνο στις αφορμές και τις αιτίες του φύλου. Ποίηση με δυνατότητες.
Οι σχέ…

Προστακτικές Ενεστώτα Χρόνου - Στον ποιητή Ηλία Κεφάλα

Εικόνα
Αν θες να κάνεις κάτι για τον ποιητή,
μίλα που και που για τα ποιήματά του,
διάβασέ τα και ξαναδιάβασέ τα,
πες στους άλλους ποια σπουδαία
μπορούν να μάθουν απ’ αυτά,
κάνε τέλος πάντων κάτι.

Ίδρωσε πολύ για να τα γράψει
να το ξέρεις,
κι ας μην τ’ ομολογεί.

Βλέπεις
δεν θέλει να παραδεχτεί
ότι η ποίηση,
αν δεν σου κλέβει την ζωή,
σου κλέβει χρόνο.

Δε θέλει να σου πει πως,
όσο κι αν γράφει από χάρισμα,
τόσες οδύνες του νου,
πάλι και πάλι,
δεν ήταν εύκολο να τις αντέξει.

Δε θέλει να σου πει ότι έγραφε
γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς,
δε θέλει να μιλήσει για πολλά,
δεν καταδέχεται. 

Αν θες λοιπόν να κάνεις κάτι γα τον ποιητή,
κάντο.

Για την ποίηση δεν έμεινε να κάνεις τίποτα,
οι ποιητές της τα ‘χουν δώσει όλα.

Ε.Λ.

Το ποίημα αφιερωμένο στον Ηλία Κεφάλα περιλαμβάνεται στην συλλογή "Η Εποχή των Λέξεων" που εκδόθηκε το 2015 από τις Εκδόσεις των Φίλων.

Και να η απάντηση του ποιητή:

Κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο της Ελένης Λιντζαροπούλου Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ που πρωτίστως τιμά την ποίηση …