Αναρτήσεις

Χρίστος Λάσκαρης

Εικόνα
Βιογραφία


Ο Χρίστος Λάσκαρης (1931 -  2008) ήταν Έλληνας ποιητής. Γεννήθηκε στο Χάβαρι Ηλείας το 1931 και από μικρή ηλικία είχε εγκατασταθεί στην Πάτρα. Σπούδασε και αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία της Τρίπολης χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του δασκάλου. Εργάστηκε όλα τα χρόνια στον Ασφαλιστικό Οργανισμό Αστικών Λεωφορείων του Δήμου Πατρών. Το 2007 βραβεύτηκε με το διεθνές Βραβείο ποίησης Καβάφη από το Ινστιτούτο Μελετών Ανατολικής παράδοσης Μοχάμεντ Άλι του Καΐρου. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, πολωνικά, ισπανικά και πορτογαλικά.Πέθανε την Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008 στην Πάτρα σε ηλικία 77 ετών.

Βιβλία του
Ποιήματα 1965-1978 (1978),  έκδ. Μεταξάς-ΜητρόπουλοςΟ Ευτυχισμένος Καιρός Επέρασε, ιδιωτ. έκδ. (1979)Να εμποδίζεις τις σκιές (1982),  ΔιαγώνιοςΝα τελειώνουμε (1986),  ΔιαγώνιοςΣύντομο βιογραφικό (1991),  ΔιαγώνιοςΠοιήματα 1965-1991(1995),  ΜπιλιέτοΤέλος προγράμματος (1997),  ΜπιλιέτοΔωμάτιο για έναν (2001),  ΓαβριηλίδηςΑπόγευμα προς βράδυ,  Γαβριηλίδη…

Πάνος Κυπαρίσσης

Εικόνα
Βιογραφικό
Ο Πάνος Κυπαρίσσης γεννήθηκε στην Οξυά Ιωαννίνων το 1945. Σπούδασε μαθηματικά και φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης-Κάρολος Κουν. Έχει εργαστεί ως ηθοποιός και σκηνοθέτης στο θέατρο, στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, ενώ δίδαξε για μια περίπου δεκαετία φιλολογία και μαθηματικά στη Μέση Εκπαίδευση. Δίδαξε επίσης στη δραματική Σχολή Βεάκη, στη σχολή "Νέο Ελληνικό Θέατρο - Γ. Αρμένη", αλλά και στη Δραματική Σχολή 'Δήλος' της Δ. Χατούπη.
Έχει συνεργαστεί με την κρατική τηλεόραση, σκηνοθετώντας περισσότερα από 15 ντοκυμαντέρ και με το Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, σκηνοθετώντας την ταινία "Ο Βυζαντινός Καβάφης". Τα ντοκυμαντέρ του "Τζουμέρκα" και "Κατεβαίνοντας στις Ακτές", καθώς και η μικρού μήκους ταινία του "Έωθεν" έχουν συμμετάσχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Γράφει ποίηση, δοκίμιο και μεταφράζει, ενώ έργα του έχουν αποδοθεί στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά,…

Ντίνος Σιώτης, Αργύρης Χιόνης

Εικόνα
ΝΤΙΝΟΣ ΣΙΩΤΗΣ




Γεννήθηκε στην Τήνο το 1944. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και Συγκριτική Λογοτεχνία στο San Francisco State University. Στην Αμερική και τον Καναδά, όπου έζησε από το 1971 έως το 1989 και από το 1997 έως το 2004, εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, περιοδικά και στο ραδιόφωνο και ως Σύμβουλος Τύπου στην πρεσβεία της Ελλάδας στην Οτάβα και στα Προξενεία της Ελλάδος του Σαν Φρανσίσκο, της Νέας Υόρκης και της Βοστόνης. Από το 1976 διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Wire Press. Έχει δώσει διαλέξεις και έχει οργανώσει και λάβει μέρος σε ημερίδες, συνέδρια και συμπόσια για την ελληνική λογοτεχνία και τον πολιτισμό στην Ευρώπη και την Βόρειο Αμερική. Οργανώνει εκδηλώσεις για τα ελληνικά γράμματα από το 1971 στη Νέα Υόρκη, το Σαν Φρανσίσκο, το Τορόντο, το Μοντρεάλ, το Βανκούβερ, τη Μινεάπολη, το Λος Άνζτελες, το Μπόκα Ρατόν. Από το 1979 έως το 2009 συνεργάζονταν τακτικά με το Βήμα της Κυριακής με κριτικές και άρθρα για το βιβλίο και την επικοινωνία. Έχει εκδώσει, στα ελ…

Αντώνης Φωστιέρης

Εικόνα
Ο Αντώνης Φωστιέρης  συγκαταλέγεται ανάμεσα στους σημαντικότερους ποιητές της Γενιάς του '70. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαίου 1953 και κατάγεται από την Αμοργό. Αποφοίτησε με άριστα από το Λύκειο και πέτυχε πρώτος στις εισαγωγικές  εξετάσεις της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου φοιτά με υποτροφία του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών. Το 1976 παίρνει το πτυχίο του με άριστα και συνεχίζει με μεταπτυχιακές σπουδές Ιστορίας Δικαίου στο Παρίσι με υποτροφία του γαλλικού κράτους (1976-1980). Δημοσίευσε τα πρώτα του ποιήματα σε ηλικία δώδεκα ετών, ενώ ως μαθητής Γυμνασίου και Λυκείου συνεργάστηκε με τη Διάπλαση των Παίδων και τη Νέα Εστία.Σε ηλικία δεκαέξι ετών εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή Στροφές και Μεταλλάξεις (που αργότερα απέσυρε) και δεκαοκτώ ετών Το Μεγάλο Ταξίδι. Ακολούθησαν άλλα εννέα ποιητικά του βιβλία. Έχουν εκδοθεί και κυκλοφορούν δεκαοκτώ μεταφράσεις βιβλίων του σε ευρωπαϊκές γλώσσες. Η ποίησή του έχει τιμηθεί με πολλά λογοτεχνικά βραβεία και περιλαμβάν…

Μιχάλης Παπανικολάου

Εικόνα
ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ . Τι γίναν οι παρέες εκείνες Πού πήγαν τα τρελά τραγούδια που ξεχύνονταν στους δρόμους αδελφωμένα και γκρέμιζαν τα σιδερένια κάστρα και σπάζανε τις αλυσίδες μιας πατρίδας μασκαράς φτιασιδωμένης με μπογιές και μπιχλιμπίδια από το Γιουσουρούμ Τι γίναν οι παρέες εκείνες Τι γίναν οι ποιητές που ψέλνανε το ξόδι όσων δεν αντέξανε την υγρασία του πόνου Κάτω στους δρόμους οι σύντροφοι μεθάνε όλοι μαζί για να ξορκίσουν την παλιά-τους φωνή την αδέξια πορεία-τους τα φλογισμένα τραγούδια σαν νάρχονταν απ τους Δελφούς χρησμοί Δέκα μέτρα μπροστά-μου σωριάσανε τον Πέτρουλα στο πεζοδρόμιο Δε λογαριάζανε μέρες που πέρασαν μα αυτές που θάρθουν μακριά απ τις προδοσίες των λέξεων και τα λόγια-τους αγκάθια φονικά σαν το αθάνατο Αθάνατο Δακρύζουνε τα κάγκελα ραγίζουνε τα μάτια-μας κ οι ματωμένοι ν ακούγονται σαν τα πονεμένα σέρβικα τραγούδια Ήταν κι εκείνος ο ψηλός λεβέντης που τραγούδαγε δυνατά * για ν ακούσουν πίσω από τον τοίχο πως άντεξε κι απόψε ν ακούσουνε τα σκοτεινά τα μάτια οι σιδερένιοι…

Για τη Μάνα

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ

Έρχεσαι απ'τα προχτές στα όνειρά μου:
πάνω σ'ένα κρεβάτι ν'αγωνίζεσαι.

Απόψε όμως,
καθόσουν έξω στην αυλή και μπάλωνες.
Κοιτούσα τα πληγιασμένα μπράτσα σου.
Είναι απ'τους ορούς, μου λες,
με βασανίσανε.

          (Χρίστος Λάσκαρης, από τη συλλογή ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ!, Διαγώνιος 1986)


ΟΤΑΝ Η ΛΑΜΨΗ ΜΙΑΣ ΠΑΛΙΑΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑΣ
                                       στη μητέρα μου που έφυγε

Τι απαλά θροίζουν τα μαλλιά σου
όταν φυσά ο αγέρας μες στη μνήμη μου.
Τι ζωντανή που φαίνεσαι πάνω στα χόρτα
όταν η λάμψη μιας παλιάς χειρονομίας
στα μαλλιά μου, σε φωτίζει.

Τι απαλά που λάμπεις στο μυαλό μου
και σηματοδοτείς μ'ένα δικό σου φως
όλες τις πλεύσεις.

          (Μανόλης Πρατικάκης, από τη συλλογή ΝΥΧΤΑ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ, 1980)


ΜΗΤΕΡΑ ΔΩΡΗΤΗ ΣΩΜΑΤΟΣ

Αναστημένα σε ξένο πρόσωπο τα μάτια σου
έκπληκτα γύρω τους κοιτάζουν δίχως μνήμες
κι εμένα αδιάφορα με προσπερνάνε
σα να μη μ'αγάπησαν ποτέ.
Άρρυθμοι οι κτύποι της καρδιάς σου
στο στήθος κάποιου άγνωστου
παράφορα αγωνίζο…

Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου

Τέσσερα Ποιήματα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου (1931-1996)



ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Αν φύγεις εκεί που η θάλασσα σμίγει με μουσικές και με φώτα
να θυμάσαι, κάνει κρύο σ'αυτό τον παράξενο κόσμο
δεν έχω τίποτε άλλο, μόνο δάκρυα
που παίζουν με το μουσκεμένο φως του δρόμου

ΑΘΗΝΑ

Πολιτεία γυμνή, πρωινό με τις άδειες καρέκλες
δεν είναι δω τόπος να μείνουμε
εδώ δεν έχει δρόμους δεν έχει μάτια
μέσα σ'ερειπωμένα παράθυρα
μια μυρωδιά γκαζιού και κίτρινης λαδομπογιάς

                 (Από τη συλλογή ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ, 1954)


ΚΑΜΙΑ ΑΦΙΣΑ Ή ΤΟΙΧΟΣ

Καμιά αφίσα ή τοίχος δε θα μαρτυρεί
το ελαφρό σου πέρασμα στη φλέβα

Πέφτεις σα σιγανή βροχή ανύποπτη
ανάμεσα στα ξεραμένα φύλλα

Καμιά σκαπάνη μουσικού δε θα σε βρει
τόσο βαθιά στο αίμα


Η ΒΕΡΑΝΤΑ

Αυτή η βεράντα που περάσαμε ένα βράδυ
κατάμονοι μες στην ερημωμένη πόλη
αυτή η βεράντα μες στο καλοκαίρι
είναι η μόνη ανάμνηση που απόμεινε
τώρα που ο άνεμος σηκώνεται και φέρνει σκόνη

                  (Από τη συλλογή ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, 1963)