Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2010

Στα μνήματα των ποιητών, αντί για λουλούδια, μοσχοβολούν ποιήματα.

Εικόνα
Μικρή συγκίνηση Στον θάνατο του Έκτωρα Κακναβάτου
Δεν σε προλάβαμε ζωντανό, ποιητή, μα σε γνωρίσαμε ένδοξο.  Εξάλλου τι να φοβηθεί η ποίηση απ’ το θάνατο; Είναι η μόνη που μπροστά του έχει τον τελευταίο λόγο.
Ε. Λ.



Έκτωρ Κακναβάτος – Σχέδιο για άλλοθι
ΑΥΛΙΔΑ - ΣΧΟΛΙΟ Εστί ουν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας... Αριστοτέλης Σου 'λαχε να δεις τέτοια απανεμιά πριν το χαμό όπως η γόμωση οβίδας; Κάποιος ρωτούσε για πού θα κινούσανε τα πλοία Γιατί κατάπεσε ο άνεμος Γιατί σα χύμηξε ο χαλκός ίσα στο λαιμό της τον είπαν πετεινό πού τη σφάξανε;
...κι οι θάμνοι γύρω σαστισμένοι βουβαμένο κόλυβο ύπνωνε τη χούφτα το σκυλί απόμακρο αυτοπυρπολήθηκε
στο γιαλό ακούστηκαν πατούσες· είπαν, η ψυχή της που έφευγε Και τότες — χίλιοι ταύροι — από τον ανοιγμένο της λαιμό σηκώθηκε ούριος άνεμος —Αχαιοί, στα πλοία...
Αν όχι τίποτ' άλλο κι αν σακατεύτηκαν κι αν δεν έμεινε σανίδα απ' τα καράβια κι αν η Τροία «και Πρίαμος και λαός ευμελίοιο Πριάμοιο» αν όλα πήγαν κατ' ανέμου τουλάχιστον αυτό: η σφαγή χρησίμεψε