Λάφυρα...

Τί νά μοῦ δώσεις τί νά μοῦ πάρεις ἔξω ἀπ’ τά μάρμαρα ἔχω λιγνέψει ὕψη ἄν ἀνάψει ὁ νοῦς καί μοῦ γνέψει πές ξυλοκόπος πές λιθοξόος ἔαρ καί δέλεαρ τρικυμία σχεδία σῶος ὁ πνιγμένος, πνιγμένος ὁ σῶος Κίρκη Πελειάδες Συμπληγάδες Σχερία. ΔΥΟΕΙΔΗΣ ΛΟΓΟΣ, Πυθία (ε΄, ἀπόσπασμα) ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Τά τριάντα χρόνια ἀπό τήν ἐκδημία τοῦ ποιητῆ Δημήτρη Παπαδίτσα τιμοῦν οἱ Ἐ κδόσεις τῶν Φίλων μέ μιά ἐκδήλωση ἀφιερωμένη στήν μνήμη καί τήν ποίησή του, τήν Δευτέρα 6 Νοεμβρίου καί ὥρα 7.00 μ.μ. στό βιβλιοπωλεῖο «Ἐπί Λέξει», Ἀκαδημίας 32 Ἀθήνα. Γιά τόν ποιητή καί τό ἔργο του θά μιλήσουν οἱ συγγραφεῖς: Ἑλένη Λαδιᾶ καί Ἀλέξης Ζήρας. Ὁ Δ. Π. Παπαδίτσας γεννήθηκε στά Κουμέικα τῆς Σάμου, στίς 22 Σεπτεμβρίου 1922 καί ἀπεβίωσε στήν Ἀθήνα 22 Ἀπριλίου 1987. Σπούδασε στήν Ἰατρική Σχολή τοῦ   Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν   ὅπου ἀνακηρύχθηκε   διδάκτωρ   (1958), μετεκπαιδεύτηκε στό   Μόναχο   καί ἐργάστηκε ὡς   χειρουργός ὀρθοπεδικός. Πρωτοεμφανίστηκε στά...

από το diastixo.gr  Οι σκέψεις μου για την ποιητική συλλογή του Δ. Π. Παπαδίτσα με αφορμή τα 30 χρόνια από τον θάνατό του στις 22/4/87. Γνωστός είναι ο μύθος του πανέμορφου νεαρού βοσκού ή κυνηγού, που τον ερωτεύθηκε η Σελήνη και τον επισκεπτόταν κάθε νύχτα στο σπήλαιο του Λάτμου στην Μικρά Ασία. Για να τον βρίσκει και να τον φιλεί στην σπηλιά, του χάρισε τον αιώνιο ύπνο. Μετά ο Ύπνος, που επίσης τον αγάπησε, του έδωσε την δυνατότητα να κοιμάται με τα μάτια ανοιχτά, ενώ κατά τα σχόλια στον Απολλώνιο τον Ρόδιο πήρε το δώρο από τον Δία, ώστε να ορίζει τον θάνατό του. Όμως τι σχέση μπορεί να έχει ο Ενδυμίων με την ποιητική σύνθεση του ποιητή, όπου κανένα στοιχείο του μύθου δεν αναφέρεται; Ξεπερνώντας τα εξωτερικά γνωρίσματα, ο ποιητής κρατά μόνον την ουσία: την δυνατότητα του ύπνου με τα μάτια ανοιχτά. Η ποιητική σύνθεση βρίθει σπανίων και πρωτοτύπων εικόνων που εκτυλίσσονται στα μάτια μας με έναν χειμαρρώδη λόγο. Έναν λόγο που πολλάκις προσκρούει σε τείχος σκληρό, θα λέγαμ...

  Τα μυθολογικά αρχέτυπα της Μητέρας και της Κόρης αναβιώνουν στο τελευταίο μυθιστόρημα της Ελένης Λαδιά που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις της Εστίας. Με χειμαρρώδη, συγκινητική και πυκνή αφήγηση, η πολυβραβευμένη και πολυγραφότατη πεζογράφος μας, δημιουργεί ένα αριστούργημα λόγου, φορτισμένο και φορτωμένο από πλήθος αναμνήσεων, αναδιηγήσεων και πληροφοριών οι οποίες αποπειρώνται, και το πετυχαίνουν, να αναστήσουν εμπρός μας την Αρετή, την νεκρή μητέρα του κεντρικού προσώπου, της Έλλης, αλλά και την Ελλάδα μέσα από τους καπνούς των πολύ πρόσφατων και παλαιότερων ιστορικών της περιπετειών. Μετά τα «Άλση της Περσεφόνης», το προηγούμενο μεγάλο της Μυθιστόρημα, (Αρμός 1η έκδοση 1997 και 2η 2014), όπου Μητέρα και Κόρη ταυτίζονται εσωτερικά, σχεδόν ανεξήγητα, αναβαπτιζόμενες η μία στην αναγέννηση της άλλης ως αιώνια και αέναη αιτία ζωής, έρχονται «Οι Θεές» να επιβεβαιώσουν την «προφητεία» του πρόσφατα χαμένου ποιητή μας Ορέστη Αλεξάκη, ο οποίος έγραφε για τα «Άλση» ότι φαίνετα...

Το ποικιλόγραφο βιβλίο   Άρθρα – Ομιλίες – Δοκίμια Ελένη Λαδιά ΑΡΜΟΣ  Αθήνα 2016  της Ελένης Λιντζαροπούλου Δεν υπάρχει λόγος ν’ απαριθμήσω τους τίτλους των κειμένων ενός βιβλίου που συγκεντρώνει τις σκέψεις και τις ιδέες της Ελένης Λαδιά σε βάθος 40 χρόνων. Η ίδια η έκδοση έχει φροντίσει γι’ αυτό. Ωστόσο, δεν γίνεται να μην υπογραμμίσω το εύρος της θεματογραφίας του –από τα φιλοσοφικά και τα αρχαιογνωστικά, τις ποιητικές αναφορές και σημάνσεις, ως τις εντυπώσεις ταξιδιών και τόπων, τα θεολογικά ή θρησκευτικά ζητήματα και τα λογοτεχνικά φανερώματα– όπως δεν γίνεται και να μην επισημάνω την πρωτοτυπία των ιδεών που ξετυλίγονται και «ξεφυλλίζονται» εντός του. Κι αν κανείς δεν βρίσκει εύκολα την πρωτοτυπία σε ένα θέμα που αφορά, ας πούμε, την προσέγγιση της «ιδιότητας» του οπαδού, είναι βέβαιο πως θα την ανακαλύψει ακολουθώντας τον βηματισμό της συγγραφέως ως την καταληκτική αλήθεια. Διότι πρωτοτυπία έχει πάντοτε η αλήθεια, αφού υπάρχ...