Λάφυρα...

Βιογραφία Ο  Χρίστος Λάσκαρης  ( 1931  -   2008 ) ήταν  Έλληνας  ποιητής. Γεννήθηκε στο  Χάβαρι Ηλείας  το  1931  και από μικρή ηλικία είχε εγκατασταθεί στην  Πάτρα . Σπούδασε και αποφοίτησε από την Παιδαγωγική Ακαδημία της  Τρίπολης  χωρίς ποτέ να ασκήσει το επάγγελμα του δασκάλου. Εργάστηκε όλα τα χρόνια στον Ασφαλιστικό Οργανισμό Αστικών Λεωφορείων του Δήμου Πατρών. Το 2007 βραβεύτηκε με το διεθνές  Βραβείο ποίησης Καβάφη  από το  Ινστιτούτο Μελετών Ανατολικής παράδοσης Μοχάμεντ Άλι  του  Καΐρου . Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, πολωνικά, ισπανικά και πορτογαλικά.Πέθανε την Τετάρτη 11 Ιουνίου  2008  στην Πάτρα σε ηλικία 77 ετών. Βιβλία του Ποιήματα 1965-1978 (1978),  έκδ. Μεταξάς-Μητρόπουλος Ο Ευτυχισμένος Καιρός Επέρασε, ιδιωτ. έκδ. (1979) Να εμποδίζεις τις σκιές (1982),  Διαγώνιος Να τελειώνουμε...

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΜΟΥ Έρχεσαι απ'τα προχτές στα όνειρά μου: πάνω σ'ένα κρεβάτι ν'αγωνίζεσαι. Απόψε όμως, καθόσουν έξω στην αυλή και μπάλωνες. Κοιτούσα τα πληγιασμένα μπράτσα σου. Είναι απ'τους ορούς, μου λες, με βασανίσανε.           (Χρίστος Λάσκαρης, από τη συλλογή ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ!, Διαγώνιος 1986) ΟΤΑΝ Η ΛΑΜΨΗ ΜΙΑΣ ΠΑΛΙΑΣ ΧΕΙΡΟΝΟΜΙΑΣ                                        στη μητέρα μου που έφυγε Τι απαλά θροίζουν τα μαλλιά σου όταν φυσά ο αγέρας μες στη μνήμη μου. Τι ζωντανή που φαίνεσαι πάνω στα χόρτα όταν η λάμψη μιας παλιάς χειρονομίας στα μαλλιά μου, σε φωτίζει. Τι απαλά που λάμπεις στο μυαλό μου και σηματοδοτείς μ'ένα δικό σου φως όλες τις πλεύσεις.           (Μανόλης Πρατικάκης, από τη συλλογή ΝΥΧΤΑ ΕΦΗΜΕΡΙΑΣ, 1980) ΜΗΤΕΡΑ ΔΩΡΗΤΗ ΣΩΜΑΤΟΣ Αναστημένα σε ξένο πρόσωπο τα μάτια σου έκπληκτα γύρω τους...